Uderz w stół ...

Polacy to nekrofile" - chamskie komentarze Ukraińców na temat odnalezienia kolejnych szczątków Polaków zamordowanych przez OUN-UPA - źródło: http://censor.net Komentarze z najwyższą ilością polubień: 1. "Odnaleziono Ukraińców, których zamordowali Polacy?" 2. "Nekrofile dobrze się bawią" 3. "Gdyby Polacy przejmowali się ofiarami pacyfikacji w Galicji, to ten komentarz wyglądałby nieco inaczej, ale autor ma 100% racji, bo kiedy Polacy szukają drzazgi w ukraińskim oku, a na belkę we własnym nie zwracają uwagi, to są nie tylko nekrofilami, ale nekrofilskimi idiotami." Dla przypomnienia. Ofiar pacyfikacji w Małopolsce Wschodniej było około 13 i należały one do terrorystycznej organizacji OUN, której terroryzm doprowadził do rozpoczęcia półtoramiesięcznej polskiej operacji antyterrorystycznej. Dla porównania, podczas ukraińskiej ATO na Donbasie (2014-2022) zginęło około 15 tysięcy osób. Jeszcze ciekawy komentarz: "Pszeki (obraźliwe określenie Polaków w byłych republikach ZSRR), gdyby wykopali szczątki neandertalczyków, to też pierd.liliby, że to ofiary rzezi wołyńskiej".

I jeszcze jeden: "Powiem wam tak... ci Polacy, którzy zaśmiecili sobie mózgi moskiewską ideologią i nie chcą dostrzec, że tragedia wołyńska dotyczyła całej Ukrainy i samych Ukraińców, zwłaszcza że zrobili to zamaskowani NKWD-owcy... ci Polacy to ludzie Moskwy, z jakiegoś powodu każde państwo zarzuca nam, Ukraińcom, co popadnie. I nikt się nie spieszy, żeby przyznać się do tych samych mordów i Hołodomoru, ludobójstwa na Ukraińcach, bo wszyscy potrzebują naszego chleba i naszej Ziemi..." - albo wierzycie w bajkę, że rzeź wołyńska to moskiewska prowokacja, przeprowadzona przez NKWD, albo jesteście agentami Moskwy. Krótka piłka, prawda? Wiele lat zamykaliśmy oczy na banderyzację Ukrainy oraz na propagowanie kłamstw na temat rzezi wołyńskiej. Wiele lat nie chcieliśmy wierzyć w to, że Ukraińcy mogą mieć tak antypolskie i ludobójcze poglądy. Mieliśmy wiele szans, żeby coś z tym zrobić, ale z żadnej z nich nie zechcieliśmy skorzystać. Teraz będziemy zbierać plony złych decyzji i bezkrytycznie proukraińskiej polityki wszystkich naszych rządów w ciągu ostatnich kilkunastu lat. Źródło komentarzy: https://censor.net/ua.

Chudy i inni, czyli o tym jak zaporę w Solinie budowano.

Mało kto wie, że w trakcie budowy zapory w Solinie powstał także film fabularny „Chudy i inni” (1966) w reżyserii Henryka Kluby. To wyjątkowa produkcja, bo była realizowana bezpośrednio na placu budowy zapory i mostu na Sanie – w samym środku wielkiej inwestycji w sercu dzikich Bieszczad . Film opowiada historię ludzi pracujących przy tej ogromnej budowie – ich codzienności, relacji i wyzwań. Wystąpili w nim m.in.: Wiesław Gołas, Marian Kociniak, Franciszek Pieczka , Ryszard Filipski , Mieczysław Stoor i inni. Dzięki temu obrazowi możemy zobaczyć Solinę nie jako gotową atrakcję turystyczną, ale jako żyjący plac budowy – z betonem, maszynami i ludźmi, którzy tworzyli to miejsce od podstaw. Dziś dodatkowo, dzięki archiwalnym zdjęciom z Fototeki i Narodowego Archiwum Cyfrowego (NAC) – oraz ich pokolorowaniu – możemy jeszcze lepiej wyobrazić sobie tamte czasy. To już nie tylko historia w czerni i bieli, ale niemal realny obraz tego, jak wyglądała budowa jednej z największych inwestycji w Polsce. To pokazuje jedno – Solina to nie tylko piękne widoki. To historia ludzi, wysiłku i ogromnej pracy całego pokolenia. Ludzi ciężko pracujących na placu największej budowy tamtego czasu. Będąc w Solinie pomyślmy że wielka , imponujaca zapora nie powstała sama. Zbudowali ją ludzie ,których przedstawiają bohaterowie filmu Henryka Kluby.